Waarom het water van de Verdon groen en turquoise is

Het groen van de rivier

In haar loop vertoont de Verdon een diep, bijna onwerkelijk groen. Deze kleur komt van fijne deeltjes en micro-organismen in suspensie — micro-algen en minerale elementen (waaronder fluor) die vrijkomen uit de kalksteenrotsen waar de rivier doorheen stroomt sinds haar bron, boven Allos. Het licht dat in dit zeer heldere water doordringt, wordt deels geabsorbeerd, deels teruggekaatst: het resultaat is die zo karakteristieke smaragdgroene tint. Daaraan zou de rivier volgens de meest verspreide verklaring haar naam ontlenen: “Verdon” zou van “vert” (groen) komen.

Het turquoise van de meren

Op de grote stuwmeren — voorop het meer van Sainte-Croix, maar ook Castillon of Esparron — verandert het water van kleed: het groen van de rivier wordt een melkachtig turquoise, helderder en lichter. De reden? In de stuwmeren zit het water vol zeer fijne kalk- en kleideeltjes in suspensie. Deze microdeeltjes verstrooien het licht in plaats van het naar de bodem te laten wegglippen: het water lijkt van binnenuit te “stralen”, als een lagune. Hoe hoger de zon staat en hoe helderder het water, hoe stralender het turquoise — vandaar die droomfoto’s in volle zomer.

Een kleur die verandert

De kleur van de Verdon is nooit helemaal dezelfde. Ze hangt af van het tijdstip en het seizoen (het schuine licht van de ochtend of avond geeft donkerdere groentinten), van de diepte, de helderheid van het water, en de aanvoer na regenval of waterlozingen van de stuwdam — die het water tijdelijk kunnen vertroebelen. Dat maakt elk bezoek uniek: de Verdon heeft duizend tinten groen.